قانون توزیع عادلانه آب

طبق ماده (1) قانون توزیع عادلانه آب، که مصوب 16 اسفند 1361 است، کلیه آبهای سطحی و زیرزمینی و دریاچه‌ها و مردابها و برکه‌های طبیعی و چشمه‌سارها و آبهای معدنی از مشترکات بوده و متعلق به مردم که در اختیار حاکمیت است و باید طبق مصالح عامه از آنها بهره‌برداری می‌شود.
آیا طبق این قانون که بیش از چهار دهه از تصویب آن می گذرد وضعیت فعلی منابع آبی که در اختیار حاکمیت آبی کشور بوده است، نشان از تامین منافع عامه مردم ایران را دارد؟