گاهی اوقات، در زمان تنظیم #قرارداد ممکن است بیش از حد درگیر مباحث #تئوریک شویم؛ بهطوری که نهتنها بندهای قرارداد بیش از اندازه طولانی میشوند، بلکه حتی خواندن آن نیز دشوار میگردد.
خود من همیشه با این چالش مواجه بودهام، چرا که باور دارم قراردادی که مینویسم باید از هر جهت کامل و جامع باشد؛ اما همین دیدگاه، بهشدت از سرعت کارم میکاهد.
راه حل چیست؟
یکی از مهمترین ابزارها برای بهبود #نگارش_قرارداد، آشنایی با رویکرد قضایی و درک نوع نگاه #قضات به مسائل قراردادی است.
اما مشکل اینجاست که منابع در این زمینه بسیار محدودند.
ما معمولاً برای بهدست آوردن چنین نگاهی، نیازمند گفتوگو با #وُکلا یا حتی خود قضات هستیم؛ امری که همیشه برای همه در دسترس نیست.
در این میان، انتشارات دادگستری استان تهران اقدام ارزشمندی انجام داده و مجموعهای با عنوان «نشستهای قضایی» منتشر کرده است.
در این کتابها، یک پرسش حقوقی کاربردی مطرح میشود و قضات با تجربه از جنبههای مختلف به آن پاسخ میدهند.
همین ساختار گفتوگومحور، باعث شده این آثار به منبعی غنی و قابل اتکا برای الهامگیری در نگارش بندهای قراردادی تبدیل شوند.

